Unknown Person

"Arayış.Buluş.Kaybediş." Sonsuza dek..

Insan hep unutur..

leave a comment »

Ve insan varligin yaratana dair oldugunu unuttu, bu yuzdendir uzuntusu, umutsuzlugu, kula el acmasi, dilenisi, haykirisi.

Ve insan varligin kendine dair oldugunu unuttu, bu yuzdendir kendine aci cektirisi, depresyonu, daralmasi, bunalmasi, yok edisi benligini.

Ve insan aslinda varligin bir parcasi oldugunu unuttu, bu yuzdendir bencilligi, paragoz olusu, cikarciligi, faydaciligi, entrika tutkusu.

Ve insan insanligini unuttu, insan hep unutur, unutmak lutuftur aslinda yaratandan insana ancak maziyi unutmali, aciyi unutmali. Unutmak olmaz bazi seyleri, bu da ufak bir hatirlatmadir unutursam bana..

Written by leventgul

20 Ağustos 2014 at 18:37

Genel kategorisinde yayınlandı

Bir yaz hipotezi

leave a comment »

Bir kumsal canlanıyor hayalimde, irili-ufaklı taşlar var kenarında. Belki ykumsal-sahil-kiyiüzlerce yıldır orada
duruyorlar ve dalgalar gelip geçiyor üzerlerinden, yavaş yavaş aşınıyor yüzeyleri, küçülüyor, ufalıyor, yabancılaşıyorlar kenarlarına. Zımparalanıyorlar adeta ve öyle pürüzsüz bir yüzeye sahip oluyorlar ki yılların sonunda, eski kaba görünüşünü hayal etmek güçleşiyor. Eğer süreç bu şekilde git-geller ile devam ederse, dünyanın en güzel sahiilerine dönüşüyor o kaba , üzerine bastığınızda can yakan, taşlar.

Bazen olağan gidişat bazı yabancı etkenler tarafından değiştirilip – geciktirilebiliyor; mesela sahil kenarında oturan kafası bulanık bir genç, eline geçen her taşı bir bir denize fırlatıyor ve belki de o parçacığın ömürünü- varış noktasını bir kaç on yıl geciktirmiş oluyor. Çünkü denizin dibini boylayan taş, törpülenme sürecinden uzaklaşıyor ta ki akıntı onu tekrar sahile sürükleyene kadar.

Süreç her türlü yolunu buluyor; o kaba, pürüzlü, keskin kenarlı taşları bir şekilde güneşin altında parıldayan kum tanelerine dönüştürüyor. Acımasız deniz hayatın ta kendisi olarak zımparalıyor tanecikleri. Eğer ki kum tanesiyse bir taşın aşkı, zamanında ya da biraz geç ulaşıyor amacına.

Written by leventgul

27 Temmuz 2014 at 12:51

Genel kategorisinde yayınlandı

Aslinda.

leave a comment »

Aslinda yepyeni bir baslangic yapmak lazim. Yeni bir sayfa degil yeni bir kitap lazim. Buralardaki karamsar oldugu iddia edilen hersey zamaninda yazdigim varolus sikintisi- varolus acisi yuzunden. Yoklukta varliga dair sonucta. Kalici degisiklikler lazim, radikal kararlar, belki bir yuz ameliyati..

Psikolojide aradigim problemin cevabini felsefede buldum. En azindan aci yok bunun sonucunda. Cok yurudum, cok kayboldum, annesi tarafindan terkedilmis cocuk gibi acidi cokca icim.

Sonra iki satir dokuldu agzimdan, emegi gecen herkese:

Yoklugumda varligim oldugundan, varligimda sadece yok olursun.

Written by leventgul

22 Temmuz 2014 at 16:42

Genel kategorisinde yayınlandı

Takip Et

Her yeni yazı için posta kutunuza gönderim alın.

Diğer 1.454 takipçiye katılın